Kontekst dla ChatGPT —w praktyce

Najpierw zdecyduj, co ma powstać

Właściciel firmy może chcieć poprawić opis usługi, przygotować odpowiedź na zapytanie albo uporządkować tematy artykułów. Każde z tych zadań potrzebuje trochę innych informacji. Zanim zaczniesz opisywać całą firmę, wybierz jeden rezultat, który potrafisz ocenić.

W tym przykładzie pracujemy nad opisem usługi projektowania wnętrz. Potrzebne są zakres, odbiorca, etapy współpracy i ograniczenia oferty. Historia wszystkich zleceń oraz prywatne informacje o klientach nie pomagają w tej pierwszej próbie.

Instrukcje, projekt i pamięć mają różne zadania

OpenAI rozróżnia preferencje stosowane między czatami, wspólny kontekst projektu oraz pamięć wcześniejszej pracy. Nie trzeba więc przyjmować, że każda rozmowa zaczyna się bez żadnej wiedzy. Trzeba sprawdzić, z jakiego kontekstu korzystasz.

Proponujemy taki podział: osobiste preferencje powinny być krótkie, firmowe ustalenia mieć konkretne źródło, a bieżące polecenie opisywać oczekiwany rezultat. Pamięci nie traktujemy jako zatwierdzonego opisu oferty.

• Instrukcje niestandardowe: na przykład język polski, prosty styl i oddzielanie faktów od przypuszczeń.
• Projekt: powiązane rozmowy, pliki, źródła i instrukcje dotyczące wybranego obszaru pracy.
• Pamięć: pomocniczy kontekst z wcześniejszych rozmów; jej ustawienia ChatGPT są w Ustawieniach, w sekcji Personalizacja.
• Bieżąca wiadomość: odbiorca materiału, cel, format odpowiedzi i to, czego teraz potrzebujesz.

Przygotuj mały zestaw materiałów

Do projektu o komunikacji oferty proponujemy trzy krótkie materiały. Pierwszy opisuje zatwierdzony zakres usługi. Drugi zbiera typowe pytania klientów bez danych identyfikujących konkretne osoby. Trzeci pokazuje własny tekst, którego ton chcemy zachować.

Każdy materiał oznacz datą i rolą: aktualna oferta, pytania do opracowania albo próbka stylu. Tekst użyty jako inspiracja nie powinien przypadkiem stać się dowodem na zakres, którego firma nie oferuje.

• Dopisz, kto zatwierdza ofertę i kiedy była sprawdzona.
• Usuń nieaktualne warianty lub wyraźnie oznacz je jako historię.
• Na próbę wykorzystaj informacje publiczne, własne lub przykładowe, które można bezpiecznie udostępnić.

Zapisz instrukcję, którą można sprawdzić

Przykładowa instrukcja projektu: Pomagasz przygotowywać komunikację pracowni projektowania wnętrz. Pisz do właściciela mieszkania planującego remont. Zakres usługi ustalaj na podstawie aktualnego opisu oferty. Próbki tekstów wykorzystuj do oceny stylu. Nie dopisuj terminów realizacji, efektów ani usług, których nie ma w źródłach. Przy rozbieżności wskaż oba fragmenty i poproś o decyzję.

Bieżące polecenie może być krótsze: Przygotuj szkic sekcji „Jak wygląda współpraca”. Najpierw wypisz etapy potwierdzone w ofercie i nazwij źródło. Następnie napisz propozycję tekstu. Na końcu oddziel pytania do właściciela od gotowych fragmentów.

To przykład instrukcji pracy, nie zabezpieczenie gwarantujące brak błędów. Wartość oceniamy po tym, czy łatwo znaleźć i poprawić pomyłkę.

Sprawdź wynik przed kolejnym zadaniem

Porównaj szkic z ofertą. Czy model dodał usługę? Czy pomylił konsultację z pełnym projektem? Czy podał termin, którego nikt nie zatwierdził? Wyszukaj te twierdzenia w materiałach, zamiast uznawać samo wskazanie źródła za dowód.

Następnie zapytaj o informację, której celowo nie ma w dokumentach. Oczekujemy wskazania braku, a nie przekonującego uzupełnienia. Jeżeli odpowiedź zgaduje, popraw źródło lub instrukcję i powtórz próbę. Po zmianie oferty również wróć do tego sprawdzenia.